bazowy1

aloe vera forever

Badania na temat aloe vera forever

HISTORIA STOSOWANIA* aloe vera forever to roślina, która od wieków wzbudzała zainteresowanie ludzi. Podziwiali jej dobre umiejętności zostania w skrajnych pustynnych warunkach. Szybko zauważyli też, że liście aloesu, i przede wszystkim miąższ ukryty pod skórką, posiadają duże, lecznicze właściwości. Dlatego nazywali go „dobrą rośliną”, „rośliną długowieczności”, „rośliną, która wszystko leczy”, „rośliną pierwszej pomocy”, „cichym uzdrowicielem”, czy “lilią pustyni”…..


image.jpgPierwszym miejscem bycia aloesowych bylin były krótkie, gorące tereny Afryki i Azji Mniejszej. Prawdopodobnie a ważne pisemne wzmianki o stosowaniu aloesu zlokalizowano na glinianych tabliczkach sumeryjskich natomiast na egipskich papirusach. Te ważne datuje się na
2200 r. p.n.e., czyli ponad 4 tysiące lat temu. Natomiast Papirus ebers, który obejmuje wiadomości o aloesforever.eu - aloe vera forever pochodzi z 1552 r. p.n.e. (3,5 tysiąca lat temu). Jedna z archeologicznych hipotez mówi, że królowa Kleopatra właśnie aloesowi zawdzięczała swą niezwykłą urodę.Jako roślina łatwo przygotowująca się do bieżących warunków, aloes szybko zawędrował do Grecji, Rzymu, na tereny Dalekiego Wschodu a do obu Ameryk. Obecnie w 100 r. p.n.e. grecki lekarz Dioskurydes opisał jego doskonałe właściwości w naszym działaniu „Zielnik Grecki”. Zalecał on wyciąg z
liści aloesu na rany, liszaje, oparzenia, niestrawność, ból żołądka, ból głowy, zaparcia, choroby jamy ustnej. Podobnie pisał o aloesie znany rzymski lekarz Pliniusz Starszy, a rzymscy żołnierze polecaliby go sobie, jako niezastąpiony medykament na rany odniesione w bojach. Inne stare kultury również doceniły skuteczność aloesu. W Ameryce Południowej stanowił środek pierwszej usług w bólach migrenowych, na oparzenia i rany po ukąszeniach. Co ciekawe, pielęgnowano oraz nim włosy. W Indiach sok aloesowy stosowano na zapalenie wątroby, astmę, żółtaczkę, i nawet
trąd. Warto dodać, że aloesu używano podczas kuracji osób poparzonych w produktu ataku atomowego na Hiroszimę i Nagasaki w 1945 roku. Wykazałoby się, że dzięki jego działającym właściwościom u wielu osób rany świetnie się
wygoiły, nie pozostawiając blizn. Rok 1945 to ponad data założenia pierwszej plantacji aloesu na wyspie Barbados. Od drugiego okresu stanęło ich dużo na całym świecie (m.in. w
Stanach Zjednoczonych a w Australii). Wzrosło te bardzo
zapotrzebowanie na wyciąg z aloesu, zwłaszcza w Kształtach Zjednoczonych dodatkowo w Europie.
*BADANIA NAUKOWE DOMINOWANE W XX WIEKU*
Od początku lat 30-tych XX wieku Amerykanie, Japończycy, Rosjanie przeprowadzali badania naukowe i poznania kliniczne nad aloesem. Uznały one jego znakomite właściwości lecznicze. Szczególnie skupiono się na ocenie najbardziej obiecującej grupy tej rośliny – aloesu pospolitego produkowanego w Stanach Zjednoczonych /(Aloe Vera Linne
/czy inaczej /Aloe Barbadensis)/. A oto niektóre wyniki badań:
• Rok 1934 – w drinkom z głównych oficjalnych czasopism medycznych w USA opublikowano dane na problem kuracji aloesowej zastosowanej wobec 50 osób z dużymi chorobami skóry, poparzeniami, wrzodami oraz poparzeniami promieniami rentgena. W szybkim czasie (nawet do dwóch razy
łatwo niż podczas normalnych kuracji) u badanych osób ustąpiły zapalenia, zaczerwienienia i trudne swędzenie. Ich rola szybko odzyskała normalny wygląd. I u pacjentów poparzonych rentgenem aloes pomógł i usunąć z powierzchni skóry wolne rodniki, które zwiększają ryzyko pojawienia się komórek rakowych.
• Rok 1941 – potwierdzono, że składniki, które koją poparzenia i choroby skóry, zawarte są w aloesowym miąższu, znajdującym się pod skórką liścia, nie giną one w znacznej temperaturze.
• Rok 1950 – przeprowadzono eksperymenty, które spraw sprawdzały niszczące działanie niektórych składników aloesowego soku na prątki gruźlicy. Ich efekty pokazały się na tyle dobre, że zachęciły naukowców do dalszej intensyfikacji badań nad antybakteryjnymi właściwościami aloesu.
• Rok 1957 – amerykańskie i rosyjskie badania wykazały, że regularne płukanie ust oraz picie soku z aloesu działa wspomagająco w przypadkach infekcji jamy ustnej i paradentozy (próbę badawczą wykonano na 150 osobach).
• Rok 1963 – powiódł się eksperyment trzech amerykańskich specjalistów, którzy zapewniali sok z aloesu 18 osobom zapadającym na wrzody układu trawiennego. Potwierdzono, że nastąpiła obok nich duża poprawa samopoczucia i duży powrót do zdrowia.
• Od 1969 roku do tyłu lat 80-tych badano przeciw przeciwzapalne, antybakteryjne i antygrzybicze właściwości niektórych składników wyciągu z aloesu (mukopolisacharydy, antra antrachinony). Potwierdzono, że naruszają one streptokoki i drożdże /(Candida Albicans) /również ich mutacje.
Zauważono, iż w oddzieleniu z zwykłych antybiotyków nie wywołują skutków ubocznych w systemie.
• Rok 1978 – badania naukowców amerykańskich potwierdziły, że wprowadzony w aloesowym soku /beta/-sitosterol działa przeciwzapalnie i zapobiega składaniu się cholesterolu w żyłach. Według tych jedynych badań lupelol
(naturalny kwas salicylowy obecny w miąższu aloesowym) wykazuje właściwości przeciwbólowe i niszczy organizmy chorobotwórcze.
• Rok 1982 – Dr John Heggers scharakteryzował kwas salicylowy wprowadzony w soku aloesowym jako składnik przeciwbólowy, przeciwzapalny i przeciwbakteryjny. Leczy on także jak aspiryna, aczkolwiek nie wywołuje szkodliwych efektów ubocznych.
• W 1985 roku Dr Jeffrey Bland z Linus Pauling Institute potwierdził, że picie soku z /Aloe Vera /poprawia trawienie, łagodzi niestrawność, normalizuje perystaltykę jelit, zapobiega infekcjom grzybiczym, kontroluje szczepy bakterii trawiennych, łagodzi stany zapalne, nadkwaśność, a przy tym każdym nie wywołuje żadnych efektów ubocznych.
• Rok 1986 – pracownicy naukowi Królewskiego Uniwersytetu Arabii
Saudyjskiej potwierdzili, że miąższ aloesowy wspomaga obniżanie cukru we naturze u kobiet zapadających na cukrzycę.
• Rok 1987 – opublikowano badania dokonane w Laboratoriach Carringtona w USA. Według nich odnaleziony w /Aloe Vera /acemannon ma strony antywirusowe (działa m.in. na wirusy przeziębienia, grypy, świnki, odry). Dodatkowo w wielkim stopniu podnosi odporność organizmu na infekcje oraz drugie choroby.
• 1989 rok – japońscy naukowcy odnaleźli we tłu liścia aloesu trzy antyrakowe składniki, które pomagają leczyć raka płuc, białaczkę, mięsaki oraz wspomagają antynowotworowe działanie układu odpornościowego.
• W 1991 roku powstała Międzynarodowa Rada Naukowa ds. aloesu, która tworzy badania naukowe i przynosi międzynarodowych certyfikatów czystości na wyniki aloesowe.Badania prowadzone w latach 90-tych potwierdziły powyższe odkrycia, co mówi raport zrobiony w 1999 roku przez Johna Andersona w czasopiśmie “/Alternative Medicine 3/99”/. Trudno też pominąć fakt, że obecnie kilkanaście lat temu zobaczono ogromne walory kosmetyczne aloesu. Czyni on istotny element kremów nawilżająco-regenerujących, maseczek nawilżająco-odżywczych, mydeł, szamponów i odżywek do włosów. Warto jednak wiedzieć, że dobre kosmetyki powinny zawierać przynajmniej 20% składników aloesowych.

*BOGACTWO SKŁADNIKÓW ALOESU*
Potwierdzono, że miąższ liści aloesu zawiera ponad 140 biologicznie
czynnych składników. Są wśród nich:
1) Aminokwasy – większość aminokwasów endogennych i egzogennych, czyli
tych, których organizm osobiście nie stanowi w kształcie zrobić (np. lizyna,
leucyna, walina, fenyloalanina, treonina).
2) Enzymy – lipaza, amylaza, celulaza a wyjątkowe.
3) Witaminy – wszystkie z rodziny B włącznie z minimalną ilością witaminy
B12, kwas foliowy, witamina C, A, cholina a jakiekolwiek inne
rozpuszczalne w wodzie.
4) Związki mineralne wapnia, potasu, magnezu, fosforu, sodu, cynku,
żelaza, manganu, chromu, miedzi oraz germanu.
5) Nienasycone kwasy tłuszczowe – kwas linolowy, linolenowy, stearynowy
i nowe.
6) Substancje o dziełu przeciwbólowym – naturalny kwas salicylowy
(lupeol) oraz mleczan magnezowy.
7) Substancje o dziełu przeciwzapalnym – /beta/-sitosterol,
kampesterol, bradykinaza.
8) Substancje o działaniu przeciwbakteryjnym – fenole, kwas cynamonowy,
lupeol, związki siarkowe.
9) Antrachinony (również substancje działające przeciwbólowo,
wirusobójczo i antybakteryjnie) – niektóre olejki eteryczne,
rezistannol, antracen, antranol, barbaloina oraz wiele nowych. Sok z miąższu aloesowego nie zawiera aloiny i emodyny, które piszą w
skórce. Substancje te w ogromniejszych dawkach działają niekorzystnie na
organizm (patrz następny rozdział – „Kontrowersje na temat aloiny”).
10) Saponiny – idą na skórę ściągająco i odkażająco.
11) Ligniny – dzięki nim wyciąg z aloesu znakomicie wchodzi w głąb ludzkiej
skóry (4 razy łatwo niż woda).
12) Biostymulatory – substancje pełniące funkcję katalizatorów –
przyśpieszają procesy odbudów i metabolizmu.
13) Cukry – jednocukry (monosacharydy) – glukoza i fruktoza oraz
wielocukry (polisacharydy) – polimannozy, glukomannozy a bardzo spore kwoty mukopolisacharydów.
*Mukopolisacharydy to wielocukry o dużym łańcuchu węglowym, które są niezbędnym elementem każdej żywej komórki. Według niektórych naukowców obejmują one „tajną broń” aloesu, bowiem:*
• zapobiegają absorpcji toksyn z jelit do krwiobiegu, tworzą szczelne trudności w ścianach komórek, co zapobiega je przed atakiem wirusów,
• zapewniają dobre nawilżenie tkanki chrzęstnej,
• zapewniają prawidłowy przepływ płynów ustrojowych,
• zapewniają prawidłową wymianę gazową w pęcherzykach płucnych,
• ułatwiają absorpcję wody i substancji odżywczych w przewodzie pokarmowym.
Mukopolisacharydy są idealnym spoiwem komórek, które składają swój układ. Uczy się, iż ich niedobór powoduje infekcje wirusowe, bóle stawów, bóle korzonków, obrzęki i spokoje limfatyczne, kłopoty z trawieniem. Organizm zdradza objawy niedotlenienia i prywatnego zatrucia toksynami.
Warto zauważyć, że organizm wytwarza mukopolisacharydy tylko do wykonania wzrostu. Później musi pozyskiwać je z pożywienia. *Aloes zaś jest najbogatszym roślinnym źródłem mukopolisacharydów. Wśród nich poznaje się acemannan, określany jako „sam z najlepszych immunomodulatorów pochodzenia roślinnego”. Wynosi on aktywność układu
odpornościowego, a szczególnie makrofagów. *Dla przykładu w 1997 roku makrofagi (komórki niszczące wirusy, grzyby i baktereie) zostały poddane przez naukowców czasowemu działaniu acemannanu, a później poddano je atakowi grzybów /Candida Albicans/. Te makrofagi, które żyły z
acemannanem przez 10 minut, później zniszczyły 38% grzybów, a ludzie wykonywaniu tej podstawy przez 60 minut – 98% w zderzeniu z szkołą kontrolną, jakiej nie stymulowano acemannanem. Dowiedziono w ostatni droga,
że acemannan tak skutecznie stymuluje układ obronny, iż ten mówi sobie z najcięższymi do usunięcia zarazkami i wirusami.
*Według niektórych naukowców wartość soku z aloesu powinno liczyć się według zawartości w nim mukopolisacharydów.*
Wszystkie elementy soku z /Aloe Vera /posiadają niekwestionowane właściwości zdrowotne. Jednak wybrane w idealnych proporcjach i dobrze połączone przez naturę współpracują ze sobą i wykazują właściwości synergiczne. *Oznacza to, że naturalny, kompletny sok aloesowy działa łatwo a niezwykle skutecznie, niż jego poszczególne składniki.*
*KONTROWERSJE NA PROBLEM ALOINY*
Aloina, a i emodyna położone są w skórce aloesu. Znalazły się tam nieprzypadkowo. Ich znacznie gorzki smak oraz liczne właściwości przeczyszczające chronią byliny aloesu przed dzikimi zwierzętami. Na dobry organizm aloina i emodyna również działają przeczyszczająco, natomiast w sporych miarach mogą istnieć nawet niebezpieczne. Niekiedy wywołują też reakcje uczuleniowe. Dlatego dobry wyciąg z aloesu powinien stanowić oczyszczony z aloiny i emodyny. W niniejszym planie z liścia otwiera się skórkę lub filtruje sok z wszystkiego liścia przy pomocy różnych fizykochemicznych metod. *Sok z miąższu aloesowego, który powoduje śladowe ilości aloniny i emodyny jest całkiem wygodny w stosowaniu, chociażby w znaczących częściach.
*Wyodrębnione ze skórki aloninę i emodynę poleca się do realizacji niektórych leków przeczyszczających i antyrakowych.
*WSPOMAGAJĄCE DZIAŁANIE ALOESU W PRZECIWNYCH DOLEGLIWOŚCIACH*
Dobroczynne składniki aloesu, takie jak mukopolisacharydy, antrachinony, kwasy organiczne wykonują na nasz układ *regenerująco, oczyszczająco i uodparniająco. *Nawilżają i i odżywiają skórę. Wykazują też cechy adoptogenne, czyli przystosowawcze. Oznacza to, że aloes potrafi zadziałać odpowiednio wspomagająco w relacje od typie dolegliwości.
Sok z aloesu działa wspomagająco na:
• *Stany zapalne i owrzodzenia żołądka oraz dwunastnicy*
– Mukopolisacharydy i kolejne związki cukrowe *ochraniają ścianki żołądka i dwunastnicy przed drażniącym działaniem kwasu solnego i czytającym oddziaływaniem pepsyny oraz aktywizują naturalne bariery ochronne śluzówki poprzez zwiększenie wydzielania śluzu żołądkowego.*
– Wyciąg z aloesu posiada odczyn około 5 pH, dzięki czemu normalizuje pH żołądka na zdrowym poziomie (5 – 5,5).
– Taki stan pH *łagodzi zgagę *oraz *stwarza niekorzystne warunki do rozwoju bakterii /Helicobacter pylori, /*która często wywołuje stany zapalne przewodu pokarmowego.
– Acemannan wzmacnia układ obronny, który sam *niszczy szkodliwe bakterie.*
– Związki przeciwzapalne, takie jak gibberelina, czy /beta/-sitosterol *łagodzą obrzęki i wyglądy zapalne śluzówki żołądka, *i odpowiednie
witaminy (E, /beta beta/-karoten, C, witaminy z grupy B) -*znacznie przyspieszają gojenie owrzodzeń.*
• *Zaburzenia pracy jelit, zaburzenia w czystym wchłanianiu witamin i minerałów, wzdęcia, zaangażowania i biegunki, zespół jelita nadwrażliwego, wrzody okrężnicy*
– Sok z aloesu działa wspomagająco na procesy trawienia białek w jelitach i wspomaga *oczyszczanie jelit.*
- Mukopolisacharydy, a zwłaszcza acemannan wzmacniają układ obronny tak, że pewno on* pokonać – istniejące w jelitach szkodliwe grzyby i drożdże. *Warto wspomnieć, że te złe organizmy powodują bardzo ciężką i niemiłą w leczeniu chorobę kandydozę jelit.
– Wyciąg z aloesu wspomaga wchłanianie niezbędnych witamin i minerałów w jelicie cienkim. Dlatego warto pić nim kupowane przez nas preparaty witaminowe i mineralne.
• *Alergie pokarmowe, egzema atopowa*
– Sok z aloesu ogólnie wzmacnia organizm.
– Działa wspomagająco na organizm pokarmowy, który dzięki temu że przyswoić bardzo prostych aminokwasów, natomiast nie antygenowych oligopeptydów.
W współczesny środek *do krwi przedostaje się mniej antygenów.*
– *Egzema atopowa *to alergiczna reakcja skóry na dalekie alergeny pokarmowe, pyłkowe, odzwierzęce. Ujawnia się wysuszoną, wrażliwą, podrażnioną skórą. Na jej powierzchni powstają rany, które często ulegają bakteryjnym i grzybiczym zakażeniom. Wyciąg z miąższu aloesowego
*wspomaga nawilżanie suchej skóry*, chroni skórę przed chorobami oraz wspomaga leczenie , już powstałych infekcji.
• *Problemy z wątrobą*
W wątrobie montują się wszelkie zabrudzenia i szkodliwe
substancje, które jemy każdego dnia. Chodzą do nich syntetyczne leki, sztuczne akcesoria do jedzenia, barwniki, wzmacniacze smaku i smaku, pestycydy. Stanowi ich naprawdę niewiele, że nasza wątroba zaczyna chorować. Pojawiają się zaburzenia metabolizmu, czujemy żal i kłucie w
brzuchu. Warto wtedy sięgnąć po sok z aloesu, *który wspomaga detoksykację wątroby i ogólnie wzmacnia cały system organizm*. .
• *Zaburzenia przemiany materii*
*Cukrzyca *– choroba zaburzonej przemiany cukrów w systemie. Wyciąg z aloesu działa wspomagająco *w toku obniżania poziomu cukru we krwi.*
*Miażdżyca – choroba będąca przeważnie konsekwencją cukrzycy. *Wysoki stopień „złego” cholesterolu LDL we natury zmierza do zarastania tętnic. Zamknięty w soku aloesowym /beta/-sitosterol wspomaga procesy *obniżające poziomu „złego” cholesterolu LDL.*
*Nadwaga *– Często jej motywacją jest rozchwiany metabolizm cukrów. Wyciąg z aloesu robi w takich przypadkach wspomagająco.
• *Osłabienie odporności*
*Aloes ma wielkie miar substancji odżywczych nasz organizm obronny.
*Wśród nich wyróżniają się acemannan i niedawno odkryty związek glikozydowy – Aloeride. Kiedy makrofagi (komórki pożerające zarazki),
limfocyty T (komórki zatruwające zarazki) oraz limfocyty B (komórki wytwarzające specjalne przeciwciała) wpiszą w stosunek ze wspomnianymi wysoce substancjami, wielokrotnie żyje ich ucisk działania. Więc są w okresie pokonać wiele poważnych chorób. Sok z aloesu podnosi siłę na etapie komórkowym, odporność humoralną natur i limfy, osłabioną
odporność naszej skóry (np. w rezultacie nadmiernego opalania), odporność
błon śluzowych przewodu pokarmowego i innych organów.
• *Infekcje wirusowe*
Wirusy – struktury białkowe, które są odporne na wykonywanie zwykłych antybiotyków, są duże zagrożenie dla naszego układu. Pasożytują na całych komórkach, niszczą je oraz przynoszą trudne w leczeniu choroby takie, jak: grypa, przeziębienie, katar wirusowy, zapalenie oskrzeli,
zapalenie płuc, opryszczkę, zapalenie jelit, wątroby, zapalenia skóry oraz oryginalne. Wprowadzony w soku z aloesu acemannan oraz glikozydy stymulują limfocyty T i makrofagi do konkurencje z wirusami. Dzięki temu układ zwalcza nawet szybko mutujące się odmiany wirusów.
• *Grzybice*
Ze powodu na złą odporność pracowników oraz nadużywanie antybiotyków, grzybice są bardzo częstą chorobę. Co dużo, grzyby to specjalnie delikatny przeciwnik dla nowej medycyny. Udowodniono jednak, że dobry, prawidłowo działający system immunologiczny *potrafi zepsuć nawet najmocniesze, najszybsze w uodparnianiu się na leki drożdże /Candida Albicans bicans/.. *Dlatego dużo jest liczyć w domowej apteczce
naturalny preparat wzmacniający, jaki odbywa wspomagająco na system immunologiczny.
• *Problemy ze skórą*
*Poparzenia. *Wyciąg z aloesu działa wspomagająco w leczeniu oparzeń wywołanych wysoką temperaturą, światłem słonecznym, a także zimnem (odmrożenia), promieniowaniem rentgenowskim i prądem.
*Rany u cukrzyków. *Osoby cierpiące na cukrzycę często są na trudno gojące się owrzodzenie podudzi. Co daleko, jakakolwiek rana powstała u cukrzyka stanowi dla medycyny problem. Łatwo się zakaża, fibroblasty (komórki produkujące kolagen i pozwalające przyrost ziarniny) działają opieszale, krew nie dotlenia prawidłowo chorego miejsca, i cały proces
gojenia wydłuża się. W takich wypadkach wyciąg z aloesu wzmacnia organizm i nowa w nim gibberelina ma racji przeciwzapalne i gojące.
*Wysuszona skóra. *Wyciąg z aloesu działa wspomagająco w nawilżaniu naskórka i skóry głębokiej.
*Łupież, trądzik. *Sok z aloesu działa tonizująco na skórę. Dobrze w takich przypadkach sprawdzają się także jego antybakteryjne składniki – acemannan, glikozydy, lupelol.
• *Zakażenia jamy ustnej*
W ustach często występują bolące infekcje, afty, krwawiące dziąsła. Wtedy warto płukać jamę ustną sokiem z aloesu, który powoduje dużo wspomniane składniki przeciwzapalne, łagodzące ból i regenerujące uszkodzone komórki.

*Świąd odbytu*
Sok z aloesu stwarza niekorzystne środowisko życia dla chorobotwórczych organizmów żerujących w ostatniej intymnej partii ciała. Łagodzi też świąd i wygląd zapalny.
• *Artretyzm i reumatoidalne zapalenie stawów*
Sok z aloesu działa wspomagająco na procesy regeneracji cel i zamykania zniszczonych komórek. *Taki proces regeneracji zapewnia wielką pomoc w bólach stawów stawów*. Warto również myśleć o przeciwzapalnych i przeciwbólowych właściwościach naturalnego lupelolu oraz wzmacniającym
układ immunologiczny acemannanie.
*SPOSOBY PRZYJMOWANIA SOKU Z ALOESU*
Sok z aloesu można przyjmować doustnie – 50 ml (5 łyżek) dziennie. Ważna tę dzienną dawkę podzielić na 2 lub 3 sztuki i pić rano, w południe i wieczorem – zgoda na 1 godzinę przed posiłkiem. W rzadkich przykładach można używać sok z aloesu bezpośrednio na skórę.Opis właściwości soku z aloesu wprowadzony w niniejszej książeczce ma charakter wyłącznie informacyjny. W razie choroby skontaktuj się z okulistą i użyj do jego wsparć.
W żadnym wypadku kuracja wyciągiem z aloesu nie zastępuje kuracji napisanej przez lekarza.
*WYCIĄG Z ALOESU FIRMY LABORATORIA NATURY*
Wyciąg z Aloesu firmy Laboratoria Natury to 99,7 % sok z świeżego miąższu aloesowego. Uzyskuje się go w prosty sposób, ze najbardziej wyhodowanej odmiany aloesu – /Aloe Vera Linne/. Zawiera znaczne liczby mukopolisacharydów (w ostatnim acemannanu) i ma śladowe ilości aloiny. Mówi to o jego najpiękniejszej wartości. Wyciąg z Aloesu firmy Laboratoria Natury uzyskał dobrą opinię Instytutu Odżywiania i Odżywki oraz
przeszedł pomyślnie wszystkie testy dermatologiczne. Dzięki temuż stanowi efektem całkowicie mocnym i bezpiecznym.